İş Sağlığı Ve Güvenliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1

(1) Bu Kanunun amacı; işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması

ve mevcut sağlık ve güvenlik şartlarının iyileştirilmesi

için işveren ve çalışanların görev, yetki, sorumluluk, hak ve yükümlülüklerini

düzenlemektir.

Kapsam ve istisnalar

MADDE 2

(1) Bu Kanun; kamu ve özel sektöre ait bütün işlere ve işyerlerine,

bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine, çırak ve stajyerler

de dâhil olmak üzere tüm çalışanlarına faaliyet konularına

bakılmaksızın uygulanır.

(2) Ancak aşağıda belirtilen faaliyetler ve kişiler hakkında bu Kanun

hükümleri uygulanmaz:

  1. a) Fabrika, bakım merkezi, dikimevi ve benzeri işyerlerindekiler

hariç Türk Silahlı Kuvvetleri, genel kolluk kuvvetleri ve

Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığının faaliyetleri.

  1. b) Afet ve acil durum birimlerinin müdahale faaliyetleri.
  2. c) Ev hizmetleri.

ç) Çalışan istihdam etmeksizin kendi nam ve hesabına mal ve

hizmet üretimi yapanlar.

  1. d) Hükümlü ve tutuklulara yönelik infaz hizmetleri sırasında,

iyileştirme kapsamında yapılan işyurdu, eğitim, güvenlik

ve meslek edindirme faaliyetleri.

 

Tanımlar

MADDE 3

(1) Bu Kanunun uygulanmasında;

  1. a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
  2. b) Çalışan: Kendi özel kanunlarındaki statülerine bakılmaksızın

kamu veya özel işyerlerinde istihdam edilen gerçek kişiyi,

  1. c) Çalışan temsilcisi: İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çalışmalara

katılma, çalışmaları izleme, tedbir alınmasını isteme, tekliflerde

bulunma ve benzeri konularda çalışanları temsil etmeye

yetkili çalışanı,

ç) Destek elemanı: Asli görevinin yanında iş sağlığı ve güvenliği

ile ilgili önleme, koruma, tahliye, yangınla mücadele, ilk

yardım ve benzeri konularda özel olarak görevlendirilmiş

uygun donanım ve yeterli eğitime sahip kişiyi,

  1. d) Eğitim kurumu: İş güvenliği uzmanı, işyeri hekimi ve diğer

sağlık personelinin eğitimlerini vermek üzere Bakanlıkça

yetkilendirilen kamu kurum ve kuruluşlarını, üniversiteleri

ve Türk Ticaret Kanununa göre faaliyet gösteren şirketler

tarafından kurulan müesseseleri,

  1. e) Genç çalışan: Onbeş yaşını bitirmiş ancak onsekiz yaşını

doldurmamış çalışanı,

  1. f) İş güvenliği uzmanı: İş sağlığı ve güvenliği alanında görev

yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş, iş güvenliği uzmanlığı

belgesine sahip mühendis, mimar veya teknik elemanı,

  1. g) İş kazası: İşyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana

gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen

ya da bedenen özre uğratan olayı,

ğ) İşveren: Çalışan istihdam eden gerçek veya tüzel kişi yahut

tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları,

  1. h) İşyeri: Mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve

olmayan unsurlar ile çalışanın birlikte örgütlendiği, işverenin

işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden

bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen

işyerine bağlı yerler ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek,

uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim

yerleri ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçları da içeren

organizasyonu,

ı) İşyeri hekimi: İş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak

üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş, işyeri hekimliği belgesine

sahip hekimi,

  1. i) İşyeri sağlık ve güvenlik birimi: İşyerinde iş sağlığı ve güvenliği

hizmetlerini yürütmek üzere kurulan, gerekli donanım

ve personele sahip olan birimi,

  1. j) Konsey: Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyini,
  2. k) Kurul: İş sağlığı ve güvenliği kurulunu,
  3. l) Meslek hastalığı: Mesleki risklere maruziyet sonucu ortaya

çıkan hastalığı,

  1. m) Ortak sağlık ve güvenlik birimi: Kamu kurum ve kuruluşları,

organize sanayi bölgeleri ile Türk Ticaret Kanununa göre

faaliyet gösteren şirketler tarafından, işyerlerine iş sağlığı

ve güvenliği hizmetlerini sunmak üzere kurulan gerekli donanım

ve personele sahip olan ve Bakanlıkça yetkilendirilen

birimi,

  1. n) Önleme: İşyerinde yürütülen işlerin bütün safhalarında iş

sağlığı ve güvenliği ile ilgili riskleri ortadan kaldırmak veya

azaltmak için planlanan ve alınan tedbirlerin tümünü,

  1. o) Risk: Tehlikeden kaynaklanacak kayıp, yaralanma ya da

başka zararlı sonuç meydana gelme ihtimalini,

ö) Risk değerlendirmesi: İşyerinde var olan ya da dışarıdan

gelebilecek tehlikelerin belirlenmesi, bu tehlikelerin riske

dönüşmesine yol açan faktörler ile tehlikelerden kaynaklanan

risklerin analiz edilerek derecelendirilmesi ve kontrol

tedbirlerinin kararlaştırılması amacıyla yapılması gerekli

çalışmaları,

  1. p) Tehlike: İşyerinde var olan ya da dışarıdan gelebilecek, çalışanı

veya işyerini etkileyebilecek zarar veya hasar verme

potansiyelini,

  1. r) Tehlike sınıfı: İş sağlığı ve güvenliği açısından, yapılan işin

özelliği, işin her safhasında kullanılan veya ortaya çıkan

maddeler, iş ekipmanı, üretim yöntem ve şekilleri, çalışma

ortam ve şartları ile ilgili diğer hususlar dikkate alınarak işyeri

için belirlenen tehlike grubunu,

  1. s) Teknik eleman: Teknik öğretmen, fizikçi ve kimyager unvanına

sahip olanlar ile üniversitelerin iş sağlığı ve güvenliği

programı mezunlarını,

ş) İşyeri hemşiresi: 25/2/1954 tarihli ve 6283 sayılı Hemşirelik

Kanununa göre hemşirelik mesleğini icra etmeye yetkili,

iş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça

yetkilendirilmiş işyeri hemşireliği belgesine sahip

hemşire/sağlık memurunu,

ifade eder.

(2) İşveren adına hareket eden, işin ve işyerinin yönetiminde görev

alan işveren vekilleri, bu Kanunun uygulanması bakımından

işveren sayılır.

İKİNCİ BÖLÜM

İşveren ile Çalışanların Görev, Yetki ve Yükümlülükleri

İşverenin genel yükümlülüğü

MADDE 4

(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla

yükümlü olup bu çerçevede;

  1. a) Mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dâhil

her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli

araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin

değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut

durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

  1. b) İşyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup

uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini

sağlar.

  1. c) Risk değerlendirmesi yapar veya yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden

işe uygunluğunu göz önüne alır.

  1. d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati

ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli

tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması,

işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri,

işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara

yansıtamaz.

Risklerden korunma ilkeleri

MADDE 5

(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki

ilkeler göz önünde bulundurulur:

  1. a) Risklerden kaçınmak.
  2. b) Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.
  3. c) Risklerle kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı

ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde

özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim

temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini

önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

  1. d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.
  2. e) Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.
  3. f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler

ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı

ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

  1. g) Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine

göre öncelik vermek.

ğ) Çalışanlara uygun talimatlar vermek.

İş sağlığı ve güvenliği hizmetleri

MADDE 6

(1) Mesleki risklerin önlenmesi ve bu risklerden korunulmasına

yönelik çalışmaları da kapsayacak, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin

sunulması için işveren;

  1. a) Çalışanları arasından iş güvenliği uzmanı, işyeri hekimi ve

diğer sağlık personeli görevlendirir. Çalışanları arasında

belirlenen niteliklere sahip personel bulunmaması hâlinde,

bu hizmetin tamamını veya bir kısmını ortak sağlık ve

güvenlik birimlerinden hizmet alarak yerine getirebilir. Ancak

belirlenen niteliklere ve gerekli belgeye sahip olması

hâlinde, tehlike sınıfı ve çalışan sayısı dikkate alınarak, bu

hizmetin yerine getirilmesini kendisi üstlenebilir.

  1. b) Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşların

görevlerini yerine getirmeleri amacıyla araç, gereç,

mekân ve zaman gibi gerekli bütün ihtiyaçlarını karşılar.

  1. c) İşyerinde sağlık ve güvenlik hizmetlerini yürütenler arasında

iş birliği ve koordinasyonu sağlar.

ç) Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşlar

tarafından iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili mevzuata

uygun olan ve yazılı olarak bildirilen tedbirleri yerine getirir.

  1. d) Çalışanların sağlık ve güvenliğini etkilediği bilinen veya etkilemesi

muhtemel konular hakkında; görevlendirdikleri

kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşları, başka işyerlerinden

çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanları ve

bunların işverenlerini bilgilendirir.

(2) 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamındaki

kamu kurum ve kuruluşları; iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini,

Sağlık Bakanlığına ait döner sermayeli kuruluşlardan doğrudan

alabileceği gibi 4734 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde

de alabilir.

(3) Tam süreli işyeri hekimi görevlendirilen işyerlerinde, diğer sağlık

personeli görevlendirilmesi zorunlu değildir.

İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin desteklenmesi

MADDE 7

(1) İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin yerine getirilmesi için, Bakanlıkça

aşağıdaki şartlarla destek sağlanabilir:

  1. a) Kamu kurum ve kuruluşları hariç ondan az çalışanı bulunanlardan,

çok tehlikeli ve tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri

faydalanabilir. Ancak, Bakanlar Kurulu, ondan az çalışanı

bulunanlardan az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinin de

faydalanmasına karar verebilir.

  1. b) Giderler, iş kazası ve meslek hastalığı bakımından kısa vadeli

sigorta kolları için toplanan primlerden kaynak aktarılmak

suretiyle, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından finanse

edilir.

  1. c) Uygulamada, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları esas alınır.

ç) Bu Kanun ve diğer mevzuat gereğince yapılan kontrol ve

denetimlerde; istihdam ettiği kişilerin sigortalılık bildiriminde

bulunmadığı tespit edilen işverenlerden, tespit tarihine

kadar yapılan ödemeler yasal faizi ile birlikte Sosyal

Güvenlik Kurumunca tahsil edilir ve bu durumdaki işverenler,

sağlanan destekten üç yıl süreyle faydalanamaz.

  1. d) Uygulamaya ilişkin olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri

gidermeye, uygulamayı yönlendirmeye ve doğabilecek

sorunları çözmeye Bakanlık yetkilidir.

(2) Aşağıdaki konular ile bunlara ilişkin usul ve esaslar, Maliye Bakanlığının

uygun görüşü alınarak Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle

belirlenir:

  1. a) İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin yerine getirilmesi için

sağlanacak desteğin uygulanması.

  1. b) Destek sağlanacak ondan az çalışanı bulunan işyerlerinin

özellikleri göz önünde bulundurularak; Sosyal Güvenlik

Kurumu tarafından ödenecek iş sağlığı ve güvenliği hizmet

bedellerinin tespiti, destek olunacak kısmı ve ödenme şekli.

  1. c) Destekten faydalanabilecek işyerlerinin taşıması gereken

şartlar.

ç) İş sağlığı ve güvenliği hizmeti verecek kuruluşların özellikleri.

(3) Etkinlik ve sürekliliğin sağlanması amacıyla; Bakanlık tarafından

Sağlık Bakanlığı, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ve

ilgili meslek kuruluşlarıyla iş birliği yapılabilir.

İşyeri hekimleri ve iş güvenliği uzmanları

MADDE 8

(1) İşyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanlarının hak ve yetkileri, görevlerini

yerine getirmeleri nedeniyle kısıtlanamaz. Bu kişiler,

görevlerini mesleğin gerektirdiği etik ilkeler ve mesleki bağımsızlık

içerisinde yürütür.

(2) İşyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanları; görevlendirildikleri

işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğiyle ilgili alınması gereken

tedbirleri işverene yazılı olarak bildirir; bildirilen hususlardan

hayati tehlike arz edenlerin işveren tarafından yerine getirilmemesi

hâlinde, bu hususu Bakanlığın yetkili birimine bildirir.

(3) Hizmet sunan kuruluşlar ile işyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanları,

iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin yürütülmesindeki

ihmallerinden dolayı, hizmet sundukları işverene karşı sorumludur.

(4) Çalışanın ölümü veya maluliyetiyle sonuçlanacak şekilde vücut

bütünlüğünün bozulmasına neden olan iş kazası veya meslek

hastalığının meydana gelmesinde ihmali tespit edilen işyeri

hekimi veya iş güvenliği uzmanının yetki belgesi askıya alınır.

(5) İş güvenliği uzmanlarının görev alabilmeleri için; çok tehlikeli

sınıfta yer alan işyerlerinde (A) sınıfı, tehlikeli sınıfta yer alan

işyerlerinde en az (B) sınıfı, az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde

ise en az (C) sınıfı iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip

olmaları şartı aranır. Bakanlık, iş güvenliği uzmanlarının ve işyeri

hekimlerinin görevlendirilmesi konusunda sektörel alanda

özel düzenleme yapabilir.

(6) Belirlenen çalışma süresi nedeniyle işyeri hekimi ve iş güvenliği

uzmanının tam süreli görevlendirilmesi gereken durumlarda;

işveren, işyeri sağlık ve güvenlik birimi kurar. Bu durumda,

çalışanların tabi olduğu kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla,

22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa göre belirlenen

haftalık çalışma süresi dikkate alınır.

(7) Kamu kurum ve kuruluşlarında ilgili mevzuata göre çalıştırılan

işyeri hekimi veya iş güvenliği uzmanı olma niteliğini haiz

personel, gerekli belgeye sahip olmaları şartıyla asli görevlerinin

yanında, belirlenen çalışma süresine riayet ederek çalışmakta

oldukları kurumda veya ilgili personelin muvafakati ve

üst yöneticinin onayı ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında

görevlendirilebilir. Bu şekilde görevlendirilecek personele, görev

yaptığı her saat için (200) gösterge rakamının memur aylık

katsayısı ile çarpımı tutarında ilave ödeme, hizmet alan kurum

tarafından yapılır. Bu ödemeden damga vergisi hariç herhangi

bir kesinti yapılmaz. Bu durumdaki görevlendirmeye ilişkin

ilave ödemelerde, günlük mesai saatlerine bağlı kalmak kaydıyla,

aylık toplam seksen saatten fazla olan görevlendirmeler

dikkate alınmaz.

(8) Kamu sağlık hizmetlerinde tam süreli çalışmaya ilişkin mevzuat

hükümleri saklı kalmak kaydıyla, işyeri hekimlerinin ve diğer

sağlık personelinin işyeri sağlık ve güvenlik birimi ile ortak sağlık

ve güvenlik birimlerinde görevlendirilmelerinde ve hizmet

verilen işyerlerinde çalışanlarla sınırlı olmak üzere görevlerini

yerine getirmelerinde, diğer kanunların kısıtlayıcı hükümleri

uygulanmaz.

Tehlike sınıfının belirlenmesi

MADDE 9

(1) İşyeri tehlike sınıfları; 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar

ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 83 üncü maddesine

göre belirlenen kısa vadeli sigorta kolları prim tarifesi

de dikkate alınarak, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünün

Başkanlığında ilgili taraflarca oluşturulan komisyonun görüşleri

doğrultusunda, Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile tespit edilir.

(2) İşyeri tehlike sınıflarının tespitinde, o işyerinde yapılan asıl iş

dikkate alınır.

Risk değerlendirmesi, kontrol, ölçüm ve araştırma

MADDE 10

(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi

yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi

yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır:

  1. a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu.
  2. b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların

seçimi.

  1. c) İşyerinin tertip ve düzeni.

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel

politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu.

(2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı

ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu

donanım veya ekipmanı belirler.

(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma

şekilleri ve üretim yöntemleri; çalışanların sağlık ve güvenlik

yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının

her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve

çalışanların bu ortamda maruz kaldığı risklerin belirlenmesine

yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların yapılmasını

sağlar.

Acil durum planları, yangınla mücadele ve ilk yardım

MADDE 11

(1) İşveren;

  1. a) Çalışma ortamı, kullanılan maddeler, iş ekipmanı ile çevre

şartlarını dikkate alarak meydana gelebilecek acil durumları

önceden değerlendirerek, çalışanları ve çalışma çevresini

etkilemesi mümkün ve muhtemel acil durumları belirler ve

bunların olumsuz etkilerini önleyici ve sınırlandırıcı tedbirleri

alır.

  1. b) Acil durumların olumsuz etkilerinden korunmak üzere gerekli

ölçüm ve değerlendirmeleri yapar, acil durum planlarını

hazırlar.

  1. c) Acil durumlarla mücadele için işyerinin büyüklüğü ve taşıdığı

özel tehlikeler, yapılan işin niteliği, çalışan sayısı ile

işyerinde bulunan diğer kişileri dikkate alarak; önleme,

koruma, tahliye, yangınla mücadele, ilk yardım ve benzeri

konularda uygun donanıma sahip ve bu konularda eğitimli

yeterli sayıda kişiyi görevlendirir, araç ve gereçleri sağlayarak

eğitim ve tatbikatları yaptırır ve ekiplerin her zaman

hazır bulunmalarını sağlar.

ç) Özellikle ilk yardım, acil tıbbi müdahale, kurtarma ve yangınla

mücadele konularında, işyeri dışındaki kuruluşlarla

irtibatı sağlayacak gerekli düzenlemeleri yapar.

Tahliye

MADDE 12

(1) Ciddi, yakın ve önlenemeyen tehlikenin meydana gelmesi durumunda

işveren;

  1. a) Çalışanların işi bırakarak derhal çalışma yerlerinden ayrılıp

güvenli bir yere gidebilmeleri için, önceden gerekli düzenlemeleri

yapar ve çalışanlara gerekli talimatları verir.

  1. b) Durumun devam etmesi hâlinde, zorunluluk olmadıkça,

gerekli donanıma sahip ve özel olarak görevlendirilenler

dışındaki çalışanlardan işlerine devam etmelerini isteyemez.

(2) İşveren, çalışanların kendileri veya diğer kişilerin güvenliği için

ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıkları ve amirine hemen

haber veremedikleri durumlarda; istenmeyen sonuçların önlenmesi

için, bilgileri ve mevcut teknik donanımları çerçevesin-

de müdahale edebilmelerine imkân sağlar. Böyle bir durumda

çalışanlar, ihmal veya dikkatsiz davranışları olmadıkça yaptıkları

müdahaleden dolayı sorumlu tutulamaz.

Çalışmaktan kaçınma hakkı

MADDE 13

(1) Ciddi ve yakın tehlike ile karşı karşıya kalan çalışanlar kurula,

kurulun bulunmadığı işyerlerinde ise işverene başvurarak durumun

tespit edilmesini ve gerekli tedbirlerin alınmasına karar

verilmesini talep edebilir. Kurul acilen toplanarak, işveren ise

derhâl kararını verir ve durumu tutanakla tespit eder. Karar, çalışana

ve çalışan temsilcisine yazılı olarak bildirilir.

(2) Kurul veya işverenin çalışanın talebi yönünde karar vermesi

hâlinde çalışan, gerekli tedbirler alınıncaya kadar çalışmaktan

kaçınabilir. Çalışanların çalışmaktan kaçındığı dönemdeki ücreti

ile kanunlardan ve iş sözleşmesinden doğan diğer hakları

saklıdır.

(3) Çalışanlar ciddi ve yakın tehlikenin önlenemez olduğu durumlarda

birinci fıkradaki usule uymak zorunda olmaksızın işyerini

veya tehlikeli bölgeyi terk ederek belirlenen güvenli yere gider.

Çalışanların bu hareketlerinden dolayı hakları kısıtlanamaz.

(4) İş sözleşmesiyle çalışanlar, talep etmelerine rağmen gerekli

tedbirlerin alınmadığı durumlarda, tabi oldukları kanun hükümlerine

göre iş sözleşmelerini feshedebilir. Toplu sözleşme

veya toplu iş sözleşmesi ile çalışan kamu personeli, bu maddeye

göre çalışmadığı dönemde fiilen çalışmış sayılır.

(5) Bu Kanunun 25 inci maddesine göre işyerinde işin durdurulması

hâlinde, bu madde hükümleri uygulanmaz.

İş kazası ve meslek hastalıklarının kayıt ve bildirimi

MADDE 14

(1) İşveren;

  1. a) Bütün iş kazalarının ve meslek hastalıklarının kaydını tutar,

gerekli incelemeleri yaparak bunlar ile ilgili raporları düzenler.

  1. b) İşyerinde meydana gelen ancak yaralanma veya ölüme neden

olmadığı halde işyeri ya da iş ekipmanının zarara uğramasına

yol açan veya çalışan, işyeri ya da iş ekipmanını

zarara uğratma potansiyeli olan olayları inceleyerek bunlar

ile ilgili raporları düzenler.

(2) İşveren, aşağıdaki hallerde belirtilen sürede Sosyal Güvenlik

Kurumuna bildirimde bulunur:

  1. a) İş kazalarını kazadan sonraki üç iş günü içinde.
  2. b) Sağlık hizmeti sunucuları veya işyeri hekimi tarafından

kendisine bildirilen meslek hastalıklarını, öğrendiği tarihten

itibaren üç iş günü içinde.

(3) İşyeri hekimi veya sağlık hizmeti sunucuları; meslek hastalığı

ön tanısı koydukları vakaları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından

yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına sevk eder.

(4) Sağlık hizmeti sunucuları kendilerine intikal eden iş kazalarını,

yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucuları ise meslek hastalığı

tanısı koydukları vakaları en geç on gün içinde Sosyal Güvenlik

Kurumu’na bildirir.

(5) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığının

uygun görüşü alınarak Bakanlıkça belirlenir.

Sağlık gözetimi

MADDE 15

(1) İşveren;

  1. a) Çalışanların işyerinde maruz kalacakları sağlık ve güvenlik

risklerini dikkate alarak sağlık gözetimine tabi tutulmalarını

sağlar.

  1. b) Aşağıdaki hallerde çalışanların sağlık muayenelerinin yapılmasını

sağlamak zorundadır:

1) İşe girişlerinde.

2) İş değişikliğinde.

3) İş kazası, meslek hastalığı veya sağlık nedeniyle tekrarlanan

işten uzaklaşmalarından sonra işe dönüşlerinde

talep etmeleri hâlinde.

4) İşin devamı süresince, çalışanın ve işin niteliği ile işyerinin

tehlike sınıfına göre Bakanlıkça belirlenen düzenli

aralıklarla.

(2) Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde çalışacaklar,

yapacakları işe uygun olduklarını belirten sağlık raporu olmadan

işe başlatılamaz.

(3) Bu Kanun kapsamında alınması gereken sağlık raporları, işyeri

sağlık ve güvenlik biriminde veya hizmet alınan ortak sağlık

ve güvenlik biriminde görevli olan işyeri hekiminden alınır. Raporlara

itirazlar Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen hakem

hastanelere yapılır, verilen kararlar kesindir.

(4) Sağlık gözetiminden doğan maliyet ve bu gözetimden kaynaklı

her türlü ek maliyet işverence karşılanır, çalışana yansıtılamaz.

(5) Sağlık muayenesi yaptırılan çalışanın özel hayatı ve itibarının

korunması açısından sağlık bilgileri gizli tutulur.

Çalışanların bilgilendirilmesi

MADDE 16

(1) İşyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması ve sürdürülebilmesi

amacıyla işveren, çalışanları ve çalışan temsilcilerini işyerinin

özelliklerini de dikkate alarak aşağıdaki konularda bilgilendirir:

  1. a) İşyerinde karşılaşılabilecek sağlık ve güvenlik riskleri, koruyucu

ve önleyici tedbirler.

  1. b) Kendileri ile ilgili yasal hak ve sorumluluklar.
  2. c) İlk yardım, olağan dışı durumlar, afetler ve yangınla mücadele

ve tahliye işleri konusunda görevlendirilen kişiler.

(2) İşveren;

  1. a) 12 nci maddede belirtilen ciddi ve yakın tehlikeye maruz

kalan veya kalma riski olan bütün çalışanları, tehlikeler ile

bunlardan doğan risklere karşı alınmış ve alınacak tedbirler

hakkında derhal bilgilendirir.

  1. b) Başka işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen

çalışanların birinci fıkrada belirtilen bilgileri almalarını sağlamak

üzere, söz konusu çalışanların işverenlerine gerekli

bilgileri verir.

  1. c) Risk değerlendirmesi, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili koruyucu

ve önleyici tedbirler, ölçüm, analiz, teknik kontrol,

kayıtlar, raporlar ve teftişten elde edilen bilgilere, destek

elemanları ile çalışan temsilcilerinin ulaşmasını sağlar.

Çalışanların eğitimi

MADDE 17

(1) İşveren, çalışanların iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini almasını

sağlar. Bu eğitim özellikle; işe başlamadan önce, çalışma yeri

veya iş değişikliğinde, iş ekipmanının değişmesi hâlinde veya

yeni teknoloji uygulanması hâlinde verilir. Eğitimler, değişen

ve ortaya çıkan yeni risklere uygun olarak yenilenir, gerektiğinde

ve düzenli aralıklarla tekrarlanır.

(2) Çalışan temsilcileri özel olarak eğitilir.

(3) Mesleki eğitim alma zorunluluğu bulunan tehlikeli ve çok tehlikeli

sınıfta yer alan işlerde, yapacağı işle ilgili mesleki eğitim

aldığını belgeleyemeyenler çalıştırılamaz.

(4) İş kazası geçiren veya meslek hastalığına yakalanan çalışana

işe başlamadan önce, söz konusu kazanın veya meslek hastalığının

sebepleri, korunma yolları ve güvenli çalışma yöntemleri

ile ilgili ilave eğitim verilir. Ayrıca, herhangi bir sebeple altı aydan

fazla süreyle işten uzak kalanlara, tekrar işe başlatılmadan

önce bilgi yenileme eğitimi verilir.

(5) Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde; yapılacak

işlerde karşılaşılacak sağlık ve güvenlik riskleri ile ilgili yeterli

bilgi ve talimatları içeren eğitimin alındığına dair belge olmak-

sızın, başka işyerlerinden çalışmak üzere gelen çalışanlar işe

başlatılamaz.

(6) Geçici iş ilişkisi kurulan işveren, iş sağlığı ve güvenliği risklerine

karşı çalışana gerekli eğitimin verilmesini sağlar.

(7) Bu madde kapsamında verilecek eğitimin maliyeti çalışanlara

yansıtılamaz. Eğitimlerde geçen süre çalışma süresinden sayılır.

Eğitim sürelerinin haftalık çalışma süresinin üzerinde olması

hâlinde, bu süreler fazla sürelerle çalışma veya fazla çalışma

olarak değerlendirilir.

Çalışanların görüşlerinin alınması ve katılımlarının sağlanması

MADDE 18

(1) İşveren, görüş alma ve katılımın sağlanması konusunda, çalışanlara

veya iki ve daha fazla çalışan temsilcisinin bulunduğu

işyerlerinde varsa işyeri yetkili sendika temsilcilerine yoksa çalışan

temsilcilerine aşağıdaki imkânları sağlar:

  1. a) İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili konularda görüşlerinin alınması,

teklif getirme hakkının tanınması ve bu konulardaki

görüşmelerde yer alma ve katılımlarının sağlanması.

  1. b) Yeni teknolojilerin uygulanması, seçilecek iş ekipmanı, çalışma

ortamı ve şartlarının çalışanların sağlık ve güvenliğine

etkisi konularında görüşlerinin alınması.

(2) İşveren, destek elemanları ile çalışan temsilcilerinin aşağıdaki

konularda önceden görüşlerinin alınmasını sağlar:

  1. a) İşyerinden görevlendirilecek veya işyeri dışından hizmet alınacak

işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı ve diğer personel

ile ilk yardım, yangınla mücadele ve tahliye işleri için kişilerin

görevlendirilmesi.

  1. b) Risk değerlendirmesi yapılarak, alınması gereken koruyucu

ve önleyici tedbirlerin ve kullanılması gereken koruyucu

donanım ve ekipmanın belirlenmesi.

  1. c) Sağlık ve güvenlik risklerinin önlenmesi ve koruyucu hizmetlerin

yürütülmesi.

ç) Çalışanların bilgilendirilmesi.

  1. d) Çalışanlara verilecek eğitimin planlanması.

(3) Çalışanların veya çalışan temsilcilerinin, işyerinde iş sağlığı ve

güvenliği için alınan önlemlerin yetersiz olduğu durumlarda

veya teftiş sırasında, yetkili makama başvurmalarından dolayı

hakları kısıtlanamaz.

Çalışanların yükümlülükleri

MADDE 19

(1) Çalışanlar, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin

bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve

hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların

sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlüdür.

(2) Çalışanların, işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar

doğrultusunda yükümlülükleri şunlardır:

  1. a) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma

ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun

şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru

olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek.

  1. b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak

ve korumak.

  1. c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda

sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile

karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde,

işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber

vermek.

ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen

noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda,

işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak.

  1. d) Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması

için işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak.

Çalışan temsilcisi

MADDE 20

(1) İşveren; işyerinin değişik bölümlerindeki riskler ve çalışan sayılarını

göz önünde bulundurarak dengeli dağılıma özen göstermek

kaydıyla, çalışanlar arasında yapılacak seçim veya seçimle

belirlenemediği durumda atama yoluyla, aşağıda belirtilen sayılarda

çalışan temsilcisini görevlendirir:

  1. a) İki ile elli arasında çalışanı bulunan işyerlerinde bir.
  2. b) Ellibir ile yüz arasında çalışanı bulunan işyerlerinde iki.
  3. c) Yüzbir ile beşyüz arasında çalışanı bulunan işyerlerinde üç.

ç) Beşyüzbir ile bin arasında çalışanı bulunan işyerlerinde

dört.

  1. d) Binbir ile ikibin arasında çalışanı bulunan işyerlerinde beş.
  2. e) İkibinbir ve üzeri çalışanı bulunan işyerlerinde altı.

(2) Birden fazla çalışan temsilcisinin bulunması durumunda baş

temsilci, çalışan temsilcileri arasında yapılacak seçimle belirlenir.

(3) Çalışan temsilcileri, tehlike kaynağının yok edilmesi veya tehlikeden

kaynaklanan riskin azaltılması için, işverene öneride

bulunma ve işverenden gerekli tedbirlerin alınmasını isteme

hakkına sahiptir.

(4) Görevlerini yürütmeleri nedeniyle, çalışan temsilcileri ve destek

elemanlarının hakları kısıtlanamaz ve görevlerini yerine getirebilmeleri

için işveren tarafından gerekli imkânlar sağlanır.

(5) İşyerinde yetkili sendika bulunması hâlinde, işyeri sendika

temsilcileri çalışan temsilcisi olarak da görev yapar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Konsey, Kurul ve Koordinasyon

Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyi

MADDE 21

(1) Ülke genelinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili politika ve stratejilerin

belirlenmesi için tavsiyelerde bulunmak üzere Konsey

kurulmuştur.

(2) Konsey, Bakanlık Müsteşarının başkanlığında aşağıda belirtilen

üyelerden oluşur:

  1. a) Bakanlık İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü, Çalışma

Genel Müdürü, İş Teftiş Kurulu Başkanı ve Sosyal Güvenlik

Kurumu Başkanlığından bir genel müdür.

  1. b) Bilim, Sanayi ve Teknoloji, Çevre ve Şehircilik, Enerji ve Tabii

Kaynaklar, Gıda, Tarım ve Hayvancılık, Kalkınma, Millî Eğitim

ile Sağlık bakanlıklarından ilgili birer genel müdür.

  1. c) Yükseköğretim Kurulu Başkanlığından bir yürütme kurulu

üyesi, Devlet Personel Başkanlığından bir başkan yardımcısı.

ç) İşveren, işçi ve kamu görevlileri sendikaları üst kuruluşla-

rının en fazla üyeye sahip ilk üçünden, Türkiye Odalar ve

Borsalar Birliğinden, Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan,

Türk Tabipleri Birliğinden, Türk Mühendis ve

Mimar Odaları Birliğinden ve Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden

konuyla ilgili veya görevli birer yönetim kurulu üyesi.

  1. d) İhtiyaç duyulması hâlinde İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünün

teklifi ve Konseyin kararı ile belirlenen, iş sağlığı

ve güvenliği konusunda faaliyet gösteren kurum veya kuruluşlardan

en fazla iki temsilci.

(3) İkinci fıkranın (d) bendi kapsamında belirlenen Konsey üyeleri,

iki yıl için seçilir ve üst üste iki olağan toplantıya katılmaz ise

ilgili kurum veya kuruluşun üyeliği sona erer.

(4) Konseyin sekretaryası, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğünce

yürütülür.

(5) Konsey, toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile karar verir.

Oyların eşitliği hâlinde başkanın oyu kararı belirler. Çekimser

oy kullanılamaz.

(6) Konsey yılda iki defa olağan toplanır. Başkanın veya üyelerin

üçte birinin teklifi ile olağanüstü olarak da toplanabilir.

(7) Konseyin çalışma usul ve esasları Bakanlık tarafından belirlenir.

İş sağlığı ve güvenliği kurulu

MADDE 22

(1) Elli ve daha fazla çalışanın bulunduğu ve altı aydan fazla süren

sürekli işlerin yapıldığı işyerlerinde işveren, iş sağlığı ve güvenliği

ile ilgili çalışmalarda bulunmak üzere kurul oluşturur. İşve-

ren, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun kurul kararlarını

uygular.

(2) Altı aydan fazla süren asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu

hallerde;

  1. a) Asıl işveren ve alt işveren tarafından ayrı ayrı kurul oluşturulmuş

ise, faaliyetlerin yürütülmesi ve kararların uygulanması

konusunda iş birliği ve koordinasyon asıl işverence

sağlanır.

  1. b) Asıl işveren tarafından kurul oluşturulmuş ise, kurul oluşturması

gerekmeyen alt işveren, koordinasyonu sağlamak

üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar.

  1. c) İşyerinde kurul oluşturması gerekmeyen asıl işveren, alt

işverenin oluşturduğu kurula iş birliği ve koordinasyonu

sağlamak üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar.

ç) Kurul oluşturması gerekmeyen asıl işveren ve alt işverenin

toplam çalışan sayısı elliden fazla ise, koordinasyonu asıl

işverence yapılmak kaydıyla, asıl işveren ve alt işveren tarafından

birlikte bir kurul oluşturulur.

(3) Aynı çalışma alanında birden fazla işverenin bulunması ve bu

işverenlerce birden fazla kurulun oluşturulması hâlinde işverenler,

birbirlerinin çalışmalarını etkileyebilecek kurul kararları

hakkında diğer işverenleri bilgilendirir.

İş sağlığı ve güvenliğinin koordinasyonu

MADDE 23

(1) Aynı çalışma alanını birden fazla işverenin paylaşması durumunda

işverenler; iş hijyeni ile iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin

uygulanmasında iş birliği yapar, yapılan işin yapısı göz

önüne alınarak mesleki risklerin önlenmesi ve bu risklerden

62

korunulması çalışmalarını koordinasyon içinde yapar, birbirlerini

ve çalışan temsilcilerini bu riskler konusunda bilgilendirir.

(2) Birden fazla işyerinin bulunduğu iş merkezleri, iş hanları, sanayi

bölgeleri veya siteleri gibi yerlerde, iş sağlığı ve güvenliği

konusundaki koordinasyon yönetim tarafından sağlanır. Yönetim,

işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği yönünden diğer işyerlerini

etkileyecek tehlikeler hususunda gerekli tedbirleri almaları

için işverenleri uyarır. Bu uyarılara uymayan işverenleri Bakanlığa

bildirir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Teftiş ve İdari Yaptırımlar

Teftiş, inceleme, araştırma, müfettişin yetki, yükümlülük ve

sorumluluğu

MADDE 24

(1) Bu Kanun hükümlerinin uygulanmasının izlenmesi ve teftişi, iş

sağlığı ve güvenliği yönünden teftiş yapmaya yetkili Bakanlık

iş müfettişlerince yapılır. Bu Kanun kapsamında yapılacak teftiş

ve incelemelerde, 4857 sayılı Kanunun 92, 93, 96, 97 ve 107

nci maddeleri uygulanır.

(2) Bakanlık, işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği konularında ölçüm,

inceleme ve araştırma yapmaya, bu amaçla numune almaya

ve eğitim kurumları ile ortak sağlık ve güvenlik birimlerinde

kontrol ve denetim yapmaya yetkilidir. Bu konularda yetkilendirilenler

mümkün olduğu kadar işi aksatmamak, işverenin ve

işyerinin meslek sırları ile gördükleri ve öğrendikleri hususları

tamamen gizli tutmakla yükümlüdür. Kontrol ve denetimin

usul ve esasları Bakanlıkça düzenlenir.

(3) Askeri işyerleriyle yurt güvenliği için gerekli maddeler üretilen

işyerlerinin denetim ve teftişi konusu ve sonuçlarına ait işlemler,

Millî Savunma Bakanlığı ve Bakanlıkça birlikte hazırlanacak

yönetmeliğe göre yürütülür.

İşin durdurulması

MADDE 25

(1) İşyerindeki bina ve eklentilerde, çalışma yöntem ve şekillerinde

veya iş ekipmanlarında çalışanlar için hayati tehlike oluşturan

bir husus tespit edildiğinde; bu tehlike giderilinceye kadar,

hayati tehlikenin niteliği ve bu tehlikeden doğabilecek riskin

etkileyebileceği alan ile çalışanlar dikkate alınarak, işyerinin bir

bölümünde veya tamamında iş durdurulur. Ayrıca çok tehlikeli

sınıfta yer alan maden, metal ve yapı işleri ile tehlikeli kimyasallarla

çalışılan işlerin yapıldığı veya büyük endüstriyel kazaların

olabileceği işyerlerinde, risk değerlendirmesi yapılmamış

olması durumunda iş durdurulur.

(2) İş sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili üç iş müfettişinden

oluşan heyet, iş sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe

yetkili iş müfettişinin tespiti üzerine gerekli incelemeleri

yaparak, tespit tarihinden itibaren iki gün içerisinde işin durdurulmasına

karar verebilir. Ancak tespit edilen hususun acil

müdahaleyi gerektirmesi hâlinde; tespiti yapan iş müfettişi,

heyet tarafından karar alınıncaya kadar geçerli olmak kaydıyla

işi durdurur.

(3) İşin durdurulması kararı, ilgili mülki idare amirine ve işyeri dosyasının

bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu il müdürlüğüne bir

gün içinde gönderilir. İşin durdurulması kararı, mülki idare amiri

tarafından yirmidört saat içinde yerine getirilir. Ancak, tespit

edilen hususun acil müdahaleyi gerektirmesi nedeniyle verilen

işin durdurulması kararı, mülki idare amiri tarafından aynı

gün yerine getirilir.

(4) İşveren, yerine getirildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde,

yetkili iş mahkemesinde işin durdurulması kararına itiraz edebilir.

İtiraz, işin durdurulması kararının uygulanmasını etkilemez.

Mahkeme itirazı öncelikle görüşür ve altı iş günü içinde

karara bağlar. Mahkeme kararı kesindir.

(5) İşverenin işin durdurulmasını gerektiren hususların giderildiğini

Bakanlığa yazılı olarak bildirmesi hâlinde, en geç yedi gün

içinde işyerinde inceleme yapılarak işverenin talebi sonuçlandırılır.

(6) İşveren, işin durdurulması sebebiyle işsiz kalan çalışanlara ücretlerini

ödemekle veya ücretlerinde bir düşüklük olmamak

üzere meslek veya durumlarına göre başka bir iş vermekle yükümlüdür.

İdari para cezaları ve uygulanması

MADDE 26

(1) Bu Kanunun;

  1. a) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde

belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her

bir yükümlülük için ayrı ayrı ikibin Türk Lirası,

  1. b) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen nitelikte

iş güvenliği uzmanı veya işyeri hekimi görevlendirmeyen

işverene görevlendirmediği her bir kişi için beşbin Türk

Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar, diğer

sağlık personeli görevlendirmeyen işverene ikibinbeşyüz

Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar,

aynı fıkranın (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen yükümlülükleri

yerine getirmeyen işverene her bir ihlal için ayrı ayrı

binbeşyüz Türk Lirası, (ç) bendine aykırı hareket eden işverene

yerine getirilmeyen her bir tedbir için ayrı ayrı bin

Türk Lirası,

  1. c) 8 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkralarına aykırı hareket

eden işverene her bir ihlal için ayrı ayrı binbeşyüz Türk Lirası,

ç) 10 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre risk değerlendirmesi

yapmayan veya yaptırmayan işverene üçbin Türk Lirası,

aykırılığın devam ettiği her ay için dörtbinbeşyüz Türk

Lirası, dördüncü fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine

getirmeyen işverene binbeşyüz Türk Lirası,

  1. d) 11 ve 12 nci maddeleri hükümlerine aykırı hareket eden işverene,

uyulmayan her bir yükümlülük için bin Türk Lirası,

aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar,

  1. e) 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yükümlülükleri

yerine getirmeyen işverene her bir yükümlülük için

ayrı ayrı binbeşyüz Türk Lirası, ikinci fıkrasında belirtilen

yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene ikibin Türk Lirası,

dördüncü fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine

getirmeyen sağlık hizmeti sunucuları veya yetkilendirilen

sağlık hizmeti sunucularına ikibin Türk Lirası,

  1. f) 15 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen

yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, sağlık gözetimine

tabi tutulmayan veya sağlık raporu alınmayan her

çalışan için bin Türk Lirası,

  1. g) 16 ncı maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen

işverene, bilgilendirilmeyen her bir çalışan için bin

Türk Lirası,

ğ) 17 nci maddesinin bir ila yedinci fıkralarında belirtilen yükümlülükleri

yerine getirmeyen işverene her bir çalışan

için bin Türk Lirası,

  1. h) 18 inci maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen

işverene, her bir aykırılık için ayrı ayrı bin Türk Lirası,

ı) 20 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında belirtilen

yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene bin Türk

Lirası, üçüncü fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine

getirmeyen işverene binbeşyüz Türk Lirası,

  1. i) 22 nci maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen

işverene her bir aykırılık için ayrı ayrı ikibin Türk Lirası,

  1. j) 23 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen bildirim yükümlülüklerini

yerine getirmeyen yönetimlere beşbin Türk

Lirası,

  1. k) 24 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen iş sağlığı ve

güvenliği ile ilgili konularda ölçüm, inceleme ve araştırma

yapılmasına, numune alınmasına veya eğitim kurumları ile

ortak sağlık ve güvenlik birimlerinin kontrol ve denetiminin

yapılmasına engel olan işverene beşbin Türk Lirası,

  1. l) 25 inci maddesinde belirtilen yükümlülüklere göre işyerinin

bir bölümünde veya tamamında verilen durdurma

kararına uymayarak durdurulan işi yönetmelikte belirtilen

şartları yerine getirmeden devam ettiren işverene fiil başka

bir suç oluştursa dahi onbin Türk Lirası, altıncı fıkrasında

belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene ihlale

uğrayan her bir çalışan için bin Türk Lirası, aykırılığın devam

ettiği her ay için aynı miktar,

  1. m) 29 uncu maddesinde belirtilen; büyük kaza önleme politika

belgesi hazırlamayan işverene ellibin Türk Lirası, güvenlik

raporunu hazırlayıp Bakanlığın değerlendirmesine

sunmadan işyerini faaliyete geçiren, işletilmesine Bakanlıkça

izin verilmeyen işyerini açan veya durdurulan işyerinde

faaliyete devam eden işverene seksenbin Türk Lirası,

  1. n) 30 uncu maddesinde öngörülen yönetmeliklerde belirtilen

yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, uyulmayan

her hüküm için tespit edildiği tarihten itibaren aylık

olarak bin Türk Lirası,

idari para cezası verilir.

(2) Bu Kanunda belirtilen idari para cezaları gerekçesi belirtilmek

suretiyle Çalışma ve İş Kurumu il müdürünce verilir. Verilen

idari para cezaları tebliğinden itibaren otuz gün içinde ödenir.

İdari para cezaları tüzel kişiliği bulunmayan kamu kurum ve

kuruluşları adına da düzenlenebilir.

Hüküm bulunmayan haller ve muafiyet

MADDE 27

(1) Çalışanların tabi oldukları kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla,

bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4857 sayılı Kanunun

bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

(2) Bu Kanuna göre düzenlenen kağıtlar damga vergisinden, işlemler

harçtan müstesnadır.

(3) Bakanlık, bu Kanuna göre yapılacak iş ve işlemlere ait her türlü

belge veya bilgiyi, elektronik ve benzeri ortamlar üzerinden isteyebilir,

arşivleyebilir, bu ortamlar üzerinden onay, yetki, bilgi

ve belge verebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Geçici Hükümler

Bağımlılık yapan maddeleri kullanma yasağı

MADDE 28

(1) İşyerine, sarhoş veya uyuşturucu madde almış olarak gelmek

ve işyerinde alkollü içki veya uyuşturucu madde kullanmak yasaktır.

(2) İşveren; işyeri eklentilerinden sayılan kısımlarda, ne gibi hallerde,

hangi zamanda ve hangi şartlarla alkollü içki içilebileceğini

belirleme yetkisine sahiptir.

(3) Aşağıdaki çalışanlar için alkollü içki kullanma yasağı uygulanmaz:

  1. a) Alkollü içki yapılan işyerlerinde çalışan ve işin gereği olarak

üretileni denetlemekle görevlendirilenler.

  1. b) Kapalı kaplarda veya açık olarak alkollü içki satılan veya içilen

işyerlerinde işin gereği alkollü içki içmek zorunda olanlar.

  1. c) İşinin niteliği gereği müşterilerle birlikte alkollü içki içmek

zorunda olanlar.

Güvenlik raporu veya büyük kaza önleme politika belgesi

MADDE 29

(1) İşletmeye başlanmadan önce, büyük endüstriyel kaza oluşabilecek

işyerleri için, işyerlerinin büyüklüğüne göre büyük kaza

önleme politika belgesi veya güvenlik raporu işveren tarafından

hazırlanır.

(2) Güvenlik raporu hazırlama yükümlülüğü bulunan işveren, hazırladıkları

güvenlik raporlarının içerik ve yeterlilikleri Bakanlıkça

incelenmesini müteakip işyerlerini işletmeye açabilir.

İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çeşitli yönetmelikler

MADDE 30

(1) Aşağıdaki konular ile bunlara ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça

çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir:

  1. a) İlgili bakanlıkların görüşü alınarak, iş sağlığı ve güvenliğinin

sağlanması, sürdürülmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi

amacıyla; işyeri bina ve eklentileri, iş ekipmanı, işin

her safhasında kullanılan ve ortaya çıkan maddeler, çalışma

ortam ve şartları, özel risk taşıyan iş ekipmanı ve işler

ile işyerleri, özel politika gerektiren grupların çalıştırılması,

işin özelliğine göre gece çalışmaları ve postalar hâlinde

çalışmalar, sağlık kuralları bakımından daha az çalışılması

gereken işler, gebe ve emziren kadınların çalışma şartları,

emzirme odaları ve çocuk bakım yurtlarının kurulması

veya dışarıdan hizmet alınması ve benzeri özel düzenleme

gerektirebilecek konular ve bunlara bağlı bildirim ve izinler

ile bu Kanunun uygulanmasına yönelik diğer hususlar.

  1. b) İş sağlığı ve güvenliği hizmetleri ile ilgili olarak;

1) Çalışan sayısı ve tehlike sınıfı göz önünde bulundurularak

hangi işyerlerinde işyeri sağlık ve güvenlik biriminin

kurulacağı, bu birimlerin fiziki şartları ile birimlerde bulundurulacak

donanım.

2) İşyeri sağlık ve güvenlik birimi ile ortak sağlık ve güvenlik

biriminde görev alacak işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı

ve diğer sağlık personelinin nitelikleri, işe alınmaları,

görevlendirilmeleri, görev, yetki ve sorumlulukları,

görevlerini nasıl yürütecekleri, işyerinde çalışan sayısı

ve işyerinin yer aldığı tehlike sınıfı göz önünde bulundurularak

asgari çalışma süreleri, işyerlerindeki tehlikeli

hususları nasıl bildirecekleri, sahip oldukları belgelere

göre hangi işyerlerinde görev alabilecekleri.

3) İş sağlığı ve güvenliği hizmeti sunacak kişi, kurum ve

kuruluşların; görev, yetki ve yükümlülükleri, belgelendirilmeleri

ve yetkilendirilmeleri ile sunulacak hizmetler

kapsamında yer alan sağlık gözetimi ve sağlık raporları,

kuruluşların fiziki şartları ile kuruluşlarda bulundurulacak

personel ve donanım.

4) İş sağlığı ve güvenliği hizmeti sunan kişi, kurum ve kuruluşlardan

işyeri tehlike sınıfı ve çalışan sayısına göre;

hangi şartlarda hizmet alınacağı, görevlendirilecek

veya istihdam edilecek kişilerin sayısı, işyerinde verilecek

hizmet süresi ve belirlenen görevleri hangi hallerde

işverenin kendisinin üstlenebileceği.

5) İşyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı ve diğer sağlık personelinin

eğitimleri ve belgelendirilmeleri, unvanlarına

göre kimlerin hangi sınıf belge alabilecekleri, işyeri hekimi,

iş güvenliği uzmanı ve diğer sağlık personeli eğitimi

verecek kurumların belgelendirilmeleri, yetkilendirilmeleri

ile eğitim programlarının ve bu programlarda

görev alacak eğiticilerin niteliklerinin belirlenmesi ve

belgelendirilmeleri, eğitimlerin sonunda yapılacak sınavlar

ve düzenlenecek belgeler.

  1. c) Risk değerlendirmesi ile ilgili olarak; risk değerlendirmesinin

hangi işyerlerinde ne şekilde yapılacağı, değerlendirme

yapacak kişi ve kuruluşların niteliklerinin belirlenmesi,

gerekli izinlerin verilmesi ve izinlerin iptal edilmesi.

ç) Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak, işverenlerin işyerlerinde

bu Kanun kapsamında yapmakla yükümlü oldukları kişi-

sel maruziyete ve çalışma ortamına yönelik gerekli kontrol,

inceleme ve araştırmalar ile fiziksel, kimyasal ve biyolojik

etmenlerle ilgili ölçüm ve laboratuvar analizlerinin usul ve

esasları ile bu ölçüm ve analizleri yapacak kişi ve kuruluşların

niteliklerinin belirlenmesi, gerekli yetkilerin verilmesi ve

verilen yetkilerin iptali ile yetkilendirme ve belgelendirme

bedelleri.

  1. d) Yapılan işin niteliği, çalışan sayısı, işyerinin büyüklüğü, kullanılan,

depolanan ve üretilen maddeler, iş ekipmanı ve işyerinin

konumu gibi hususlar dikkate alınarak acil durum

planlarının hazırlanması, önleme, koruma, tahliye, ilk yardım

ve benzeri konular ile bu konularda görevlendirilecek

kişiler.

  1. e) Çalışanlara ve temsilcilerine verilecek eğitimler, bu eğitimlerin

belgelendirilmesi, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verecek

kişi ve kuruluşlarda aranacak nitelikler ile mesleki eğitim

alma zorunluluğu bulunan işler.

  1. f) Kurulun oluşumu, görev ve yetkileri, çalışma usul ve esasları,

birden çok kurul bulunması hâlinde bu kurullar arasındaki

koordinasyon ve iş birliği.

  1. g) İçişleri Bakanlığı ile müştereken, işyerlerinde işin durdurulması,

hangi işlerde risk değerlendirmesi yapılmamış olması

durumunda işin durdurulacağı, durdurma sebeplerini gidermek

için mühürlerin geçici olarak kaldırılması, yeniden

çalışmaya izin verilme şartları, acil hallerde işin durdurulmasına

karar verilinceye kadar geçecek sürede alınacak

tedbirlerin uygulanması.

ğ) Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile müştereken, büyük endüstriyel

kazaların önlenmesi ve etkilerinin azaltılması için alınacak

tedbirler, büyük endüstriyel kaza oluşabilecek işyerlerinin

belirlenmesi ve sınıflandırılması, büyük kaza önleme

politika belgesi veya güvenlik raporunun hazırlanması ve

uygulanması, güvenlik raporunun olmaması, incelenmek

üzere Bakanlığa gönderilmemesi veya Bakanlıkça yetersiz

bulunması durumunda işin durdurulması ve işin devamına

izin verilmesi.

(2) Birinci fıkranın (b) bendine göre işyeri hekimi ve diğer sağlık

personeline dair çıkarılan yönetmelikte yer alan işyeri hekimi

ve diğer sağlık personelinin eğitim programları, çalışma süreleri,

görev ve yetkilerine ilişkin hususlarda Sağlık Bakanlığının

uygun görüşü alınır.

Belgelendirme, ihtar ve iptaller

MADDE 31

(1) İş sağlığı ve güvenliği hizmeti sunan, ölçüm ve analizleri yapan

kişi, kurum, kuruluşlar ve eğitim kurumları ile ilgili olarak yetkilendirme

ve belgelendirme bedelleri, bu kişi ve kurumlara

getirilen kuralların ihlali hâlinde hafif, orta ve ağır ihtar olarak

kayda alınması ile yetki belgelerinin geçerliliğinin doğrudan

veya ihtar puanları esas alınarak askıya alınması ve iptaline dair

usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

Değiştirilen hükümler

MADDE 32

22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun;

  1. a) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi aşağıdaki

şekilde değiştirilmiştir. “Geçici iş ilişkisi kurulan işveren işçiye

talimat verme hakkına sahiptir.”

  1. b) 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (II) numaralı bendinin

(d) alt bendinde yer alan “veya 84 üncü maddeye aykırı

hareket etmesi” ibaresi “, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu

madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri

kullanması” şeklinde değiştirilmiştir.

  1. c) 71 inci maddesinin üçüncü fıkrasında geçen “hafif işler”

ibaresinden sonra gelmek üzere “, onaltı yaşını doldurmuş

fakat onsekiz yaşını bitirmemiş genç işçilerin hangi çeşit işlerde

çalıştırılabilecekleri” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 33

13/12/1983 tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun

Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Çalışma ve Sosyal

Güvenlik Bakanlığına ait bölümünde yer alan “Baş İş Müfettişi”

unvanlı kadrolar “İş Başmüfettişi” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 34

Ekli (I), (II) ve (III) sayılı listelerde yer alan kadrolar ihdas edilerek

190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Çalışma

ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına ait bölümüne eklenmiş, ekli

(IV) sayılı listede yer alan kadrolar iptal edilerek 190 sayılı Kanun

Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Çalışma ve Sosyal

Güvenlik Bakanlığına ait bölümünden çıkarılmıştır.

MADDE 35

14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa ekli (II)

sayılı cetvelin “4. Başbakanlık ve Bakanlıklarda” bölümünde yer

alan “İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Ens. Müd.” ibaresi “İş Sağlığı ve Güvenliği

Enstitü Müdürü” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 36

9/1/1985 tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının

Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanuna aşağıdaki ek madde

eklenmiştir.

“Yayın zorunluluğu

EK MADDE 2

Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu ile ulusal, bölgesel ve yerel yayın

yapan özel televizyon kuruluşları ve radyolar; ayda en az altmış

dakika iş sağlığı ve güvenliği, çalışma hayatında kayıt dışılığın

önlenmesi, sosyal güvenlik, işçi ve işveren ilişkileri konularında

uyarıcı ve eğitici mahiyette yayınlar yapmak zorundadır. Bu yayınlar,

asgari otuz dakikası 17:00-22:00 saatleri arasında olmak üzere,

08:00-22:00 saatleri arasında yapılır ve yayınların kopyaları her ay

düzenli olarak Radyo ve Televizyon Üst Kuruluna teslim edilir. Bu

saatler dışında yapılan yayınlar, aylık altmış dakikalık süreye dahil

edilmez. Bu programlar, Bakanlık ve bağlı ve ilgili kuruluşları,

Radyo ve Televizyon Üst Kurulu ile ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşları

ile bilimsel kuruluşlar, kamu kurumu niteliğinde meslek

kuruluşları veya sivil toplum kuruluşları tarafından hazırlanır veya

hazırlatılır. Hazırlanan programların, Bakanlığın olumlu görüşü

alındıktan sonra Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından radyo

ve televizyonlarda yayınlanması sağlanır.

Bu madde kapsamında yapılan yayınlar için herhangi bir bedel

ödenmez. Bu yayınların ve sürelerinin denetimi Radyo ve Televizyon

Üst Kurulunca yapılır.”

Yürürlükten kaldırılan hükümler

MADDE 37

4857 sayılı Kanunun aşağıdaki hükümleri yürürlükten kaldırılmıştır:

  1. a) 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası.
  2. b) 63 üncü maddesinin dördüncü fıkrası.
  3. c) 69 uncu maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları.

ç) 77, 78, 79, 80, 81, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 95, 105 ve geçici 2

nci maddeler.

4857 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde

yer alan “İş sağlığı ve güvenliği hükümleri saklı kalmak üzere”

ifadesi ile 98 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “85 inci

madde kapsamındaki işyerlerinde ise çalıştırılan her işçi için bin

Yeni Türk Lirası,” ifadesi metinden çıkartılmıştır.

Atıflar

GEÇİCİ MADDE 1

(1) Diğer mevzuatta iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak 4857 sayılı

Kanuna yapılan atıflar bu Kanuna yapılmış sayılır.

Mevcut yönetmelikler

GEÇİCİ MADDE 2

(1) 4857 sayılı Kanunun 77 nci, 78 inci, 79 uncu, 80 inci, 81 inci ve

88 inci maddelerine göre yürürlüğe konulan yönetmeliklerin

bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri, bu Kanunda öngörülen

yönetmelikler yürürlüğe girinceye kadar uygulanmaya devam

olunur.

Sağlık raporları

GEÇİCİ MADDE 3

(1) Çalışanlar için, 4857 sayılı Kanun ve diğer mevzuat gereği daha

önce alınmış bulunan periyodik sağlık raporları süresi bitinceye

kadar geçerlidir.

İş güvenliği uzmanı görevlendirme yükümlülüğü

GEÇİCİ MADDE 4

(1) Bu Kanunun 8 inci maddesinde belirtilen çok tehlikeli sınıfta

yer alan işyerlerinde (A) sınıfı belgeye sahip iş güvenliği uzmanı

görevlendirme yükümlülüğü, bu işyerlerinde Kanunun yürürlüğe

girdiği tarihten itibaren dört yıl süreyle (B) sınıfı belge-

ye sahip iş güvenliği uzmanı görevlendirilmesi; tehlikeli sınıfta

yer alan işyerlerinde ise (B) sınıfı belgeye sahip iş güvenliği uzmanı

görevlendirme yükümlülüğü, bu işyerlerinde Kanunun

yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl süreyle (C) sınıfı belgeye

sahip iş güvenliği uzmanı görevlendirilmesi kaydıyla yerine

getirilmiş sayılır.

Mevcut sertifika ve belgeler ile ihtar puanları

GEÇİCİ MADDE 5

(1) Bu Kanunun yayımı tarihinden önce Bakanlıkça verilen işyeri

hekimliği, iş güvenliği uzmanlığı ve işyeri hemşiresi sertifikası

veya belgesi ile Türk Tabipleri Birliği tarafından verilen işyeri

hekimliği sertifikası sahiplerinden belgeleri geçersiz sayılanlar,

mevcut belge veya sertifikalarını bu Kanunun yayımından

itibaren bir yıl içinde Bakanlıkça düzenlenecek belge ile değiştirmeleri

şartıyla bu Kanunla verilen bütün hak ve yetkileri

kullanabilirler. Aynı tarihten önce eğitim kurumlarınca verilen

işyeri hekimliği ve iş güvenliği uzmanlığı eğitimlerini tamamlayanlardan

eğitimleri geçersiz sayılanlar ilgili mevzuata göre

sınava girmeye hak kazanırlar. Hak sahipliğinin tespitinde Bakanlık

kayıtları esas alınır.

(2) Bu Kanunun yayımı tarihinden önce haklarında kesinleşmiş

yargı kararı bulunmayan eğitim kurumu ve ortak sağlık ve güvenlik

birimlerine uygulanan ihtar puanları, kayıtlarda yer alan

haliyle yeni yapılacak düzenlemeye aktarılır.

İşyeri hekimliği yapan kurum tabiplerine yapılan ücret ödemeleri

GEÇİCİ MADDE 6

(1) Kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerde gerçekleştirilmiş

olan işyeri hekimliği ücreti ödemeleri nedeniyle kamu

görevlileri hakkında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz,

başlatılanlar işlemden kaldırılır, bu ödemeler geriye

tahsil ve tazmin konusu edilemez.

GEÇİCİ MADDE 7

(1) Bu Kanunun yayımı tarihinde Baş İş Müfettişi kadrolarında bulunanlar,

hiçbir işleme gerek kalmaksızın İş Başmüfettişi kadrolarına

atanmış sayılır.

GEÇİCİ MADDE 8

(1) Bu Kanunun yayımlandığı tarihte İş Sağlığı ve Güvenliği Merkez

Müdürlüğünde İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Enstitü Müdürü

ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Enstitü Müdür Yardımcısı unvanlı

kadrolarda bulunanların görevleri, bu Kanunun yayımlandığı

tarihte sona erer ve bunlar en geç bir ay içinde derece ve kademelerine

uygun diğer kadrolara atanır. Bunlar, yeni bir kadroya

atanıncaya kadar, eski kadrolarına ait aylık, ek gösterge

ve her türlü zam ve tazminatlar ile diğer mali haklarını almaya

devam eder. Söz konusu personelin atandıkları tarih itibarıyla

eski kadrolarına ilişkin olarak en son ayda aldıkları aylık, ek

gösterge, her türlü zam ve tazminatları, ek ödeme ve benzeri

adlarla yapılan her türlü ödemelerin (ilgili mevzuatı uyarınca

fiili çalışmaya bağlı fazla mesai ücreti ve ek ders ücreti hariç)

toplam net tutarının (bu tutar sabit bir değer olarak esas alınır);

yeni atandıkları kadrolara ilişkin olarak yapılan aylık, ek

gösterge, her türlü zam ve tazminatları, ek ödeme ve benzeri

adlarla yapılan her türlü ödemelerin (ilgili mevzuatı uyarınca

fiili çalışmaya bağlı fazla mesai ücreti ve ek ders ücreti hariç)

toplam net tutarından fazla olması hâlinde aradaki fark tutarı,

herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın fark kapanıncaya

kadar ayrıca tazminat olarak ödenir. Atandıkları kadro un-

vanlarında isteğe bağlı olarak herhangi bir değişiklik olanlarla

kendi istekleriyle başka kurumlara atananlara fark tazminatı

ödenmesine son verilir.

(2) Bu Kanuna ekli listelerde ihdas edilen kadrolardan boş bulunan

20 İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı, 100 İş Sağlığı ve Güvenliği

Uzman Yardımcısı, 40 Memur, 40 Veri Hazırlama ve Kontrol

İşletmeni ve 10 Mühendis kadrosuna, 21/12/2011 tarihli ve 6260

sayılı 2012 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanundaki sınırlamalara

tabi olmadan 2012 yılı içinde atama yapılabilir.

Yürürlük

MADDE 38

(1) Bu Kanunun;

  1. a) 6, 7 ve 8 inci maddeleri;

1) Kamu kurumları ile 50’den az çalışanı olan ve az tehlikeli

sınıfta yer alan işyerleri için yayımı tarihinden itibaren

iki yıl sonra,

2) 50’den az çalışanı olan tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta

yer alan işyerleri için yayımı tarihinden itibaren bir yıl

sonra,

3) Diğer işyerleri için yayımı tarihinden itibaren altı ay

sonra,

  1. b) 9, 31, 33, 34, 35, 36 ve 38 inci maddeleri ile geçici 4, geçici 5,

geçici 6, geçici 7 ve geçici 8 inci maddeleri yayımı tarihinde,

  1. c) Diğer maddeleri yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra,

yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 39

(1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.